Terapia poznawczo-behawioralna to jedna z najbardziej skutecznych i najlepiej zbadanych metod postępowania terapeutycznego. Wykorzystuje się ją głównie w leczeniu zaburzeń psychicznych o podłożu depresyjnym lub lękowym. Psychoterapia poznawczo-behawioralna jest metodą leczenia różnego rodzaju problemów emocjonalnych, np. depresji, nerwicy, zaburzeń lękowych, lęku panicznego, różnego rodzaju fobii, stresu pourazowego, stresu przewlekłego, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, zaburzeń odżywiania, zaburzeń osobowości, a także trudności e relacjach w związku, rodzinnych i społecznych. Terapia poznawczo-behawioralna uważana jest za jedną z najlepiej zbadanych klinicznie terapii. Jej skuteczność została udowodniona wieloma badaniami, dlatego lekarze zalecają  tę właśnie sprawdzoną metodę psychoterapii. Czas trwania terapii: Trwa od kilku do kilkunastu tygodni przy spotkaniach odbywających się na ogół raz w tygodniu – terapia krótkoterminowa. Zdarza się, że trwa długoterminowo, czyli rok lub nawet dłużej – zależy to od głębokości problemu oraz zapotrzebowania i gotowości do zmiany. 
Cel terapii może się zmieniać w trakcie jej trwania, np. na początku można umówić się na krótkoterminową pracę nad lękiem, czy depresją, a potem na dłuższą pracę nastawioną na trwałą zmianę swojego myślenia oraz funkcjonowania w relacjach z ludźmi. 

Psychoterapię indywidualną w nurcie poznawczo-behawioralny z elementami terapii schematów (TS) proponujemy w sytuacjach:

• długotrwałego smutku, przygnębienia, utraty energii i chęci do działania,
• przeżywania silnych uczuć, z którymi trudno jest sobie radzić,
• odczuwania ciągłego napięcia i występowania stanów lękowych, utrudniających codzienne funkcjonowanie,
• obniżonego poczucia własnej wartości,
• poczucia braku szczęścia i zadowolenia z siebie, życia,
• trudności w znalezieniu partnera, utrzymaniu stałego związku,
• konfliktów, trudności w relacjach z innymi ludźmi (w pracy, w rodzinie, w związku),
• podejmowania ryzykownych zachowań, niebezpiecznych dla zdrowia,
• nawracających i uporczywych myśli i zachowań,
• utraty poczucia kontroli nad własnym życiem,
• zaburzeń odżywiania,
• zaburzeń osobowości,
• zaburzeń snu,
• zaburzeń zachowania i emocji,
• problemów z narkotykami i alkoholem,
• zespołu stresu pourazowego (PTSD),
• występowania dolegliwości somatycznych o podłożu psychogennym.